Illusie van vrije wil?

Al jaren lang ben ik gefascineerd door het principe van ´de vrije wil´. Het is een filosofisch vraagstuk van het eerste uur. Ik geloof dat ik het bestaan van de vrije wil in twijfel trek, als dat ik de illusie ervan betwijfel. Net als dat ik volgens mij van nature een pessimist ben die zichzelf met vallen en opstaan het optimisme aan heeft geleerd, probeer ik dit standpunt onderuit te halen door steeds weer nieuwe inzichten en theorieën er tegenaan te gooien, en ga ik met mezelf in debat. Ik weiger namelijk te geloven dat de vrije wil een illusie is. Het klinkt zo hopeloos. Waar zou je je nog voor inspannen. Persoonlijke ontwikkeling, allemaal onzin, tijd-, energie- en geldverspilling. Een aantal jaar geleden was ik er van overtuigd dat de eigen wil een illusie was. Ik had me er bij neergelegd, bij het feit dat je lot min of meer vast lag. Het neigde naar fatalisme, en het resultaat was dan ook een nogal grimmige berusting in het feit dat ik dus geen invloed had op mijn lot.



Mooi, dan hoef ik dus me ook niet in te spannen of moeilijke of spannende dingen te doen. Angsten onder ogen komen? Niet nodig, heeft toch geen zin. Dit vond denk ik zijn oorsprong in de levensfilosofie ‘die een dubbeltje is zal nooit een kwartje worden’, en meer van dat soort one-liners van degene die ook niet graag uit zijn comfortzone stapt, uit angst verstoten te worden door andere comfortzone bewoners, of uit angst om te falen. Ook komt het voort uit een plotseling besef wat me soms overkomt, dat al mijn inspanningen en worstelingen ten spijt, ik nog geen centimeter opgeschoten lijkt te zijn. Of dat het blijkt dat ik in cirkeltjes aan het ploeteren ben. Gelukkig heb ik in plaats van bij de pakken neer te gaan zitten, een keer bedacht om me een kompas aan te schaffen. Er zijn nog een heleboel andere visies op dit gebeuren bovendien, en ik blijf er een beetje tussen navigeren. Je wil, het actuele handelen, wellicht niet. De basis die achter het handelen ligt, denk ik wel.

Met het volgende citaat van Swami Vivekananda wil ik wel gaan varen de komende tijd:

"Het is de lafaard en de gek die zegt, dit is zijn lot. Maar het is de krachtige persoon die opstaat en zegt, ik zal mijn eigen lot bepalen".

Onbewust (On)wetend

Ik lees een boek over blijheid: "Stumbling on Happiness" van Daniel Gilbert, heel leuk boek, over hoe je geest je regelmatig voor het lapje houdt en hoe je denkt gelukkig te worden van dingen waar je eigenlijk helemaal niet blij van wordt.

Hierin wordt onder meer een stukje geschreven over een onderzoek uit 1977, waarin mensen in twee groepen zijn verdeeld. De ene groep krijgt vragen voorgelegd, die ze moeten beoordelen op de moeilijkheidsgraad. De andere groep krijgt dezelfde vragen voorgelegd, alleen nu met het antwoord erbij. Ook zij moeten de vragen beoordelen op hun moeilijkheid. Het blijkt dus dat degenen die het antwoord erbij hebben, de vragen supermakkelijk vinden, en de antwoorden echt wel geweten hadden. De groep zonder de antwoorden vond dezelfde vragen echt wel moeilijk.

Dit wil dus zeggen, dat wanneer je eenmaal iets weet, of meegemaakt hebt, je je in feite onmogelijk weer kan verplaatsen in de persoon en wereld die je was vòòr die tijd. Onze ervaringen en kennis kleuren direct de lens waardoor we de wereld bekijken, waarmee we ons verleden bekijken, ons heden en onze toekomst.

Ik vind het grappig om zelf te zien ook, hoe ik een zelfde boek of film, of cursus of standpunt, jaren later nogmaals bekijk door een nieuwe lens, met nieuwe invalshoeken en nieuwe kennis. Het heeft dan weer nieuwe betekenis of het heeft dan pas betekenis. Zo, is er nog een reden om je lens af en toe te verwisselen.

Zelfpromotie

Ik las vandaag een artikel van Hubert Rampersad op Ikki.nl, over succesvol zijn op basis van je authentieke personal brand. Ik kan mij hier helemaal in vinden. Hierin werd nogmaals aangehaald, en ik wil dit ook benadrukken, dat Personal Branding niet verward moet worden met Self-marketing en Zelfpromotie. De term personal branding heeft toch vaak die lading, als je er naar vraagt bij mensen. Het roept weerstand op, omdat het juist een beeld geeft van een oppervlakkige maar gekwiekste verkoopstrategie van je eigen ego. Het tegenovergestelde is waar. Vroeg of laat zul je met een oppervlakkige aanpak ofwel door de mand vallen, ofwel erachter komen dat je er niet blij van wordt, dat het verkrijgen van de dingen die je er wel mee wint, geen voldoening schenken op de lange termijn.

Personal branding gaat niet alleen om een rijke binnenkant, maar ook om het beeld wat je bij anderen weet op te roepen. Waar denkt men aan, wat ziet men voor zich, wat voelt men, welke associaties en ideeën komen er omhoog, wanneer men aan jou denkt? Met het vormen van een personal brand kun je dit beeld, en de duurzaamheid ervan, beïnvloeden.

Wat is jouw Wow-Factor?

Ga naar Wie o Wie en ontdek het! Wie o wie noemt dit de ´ego-search', kijken wat er over jezelf te vinden is op het internet. Maar ook vanuit andere disciplines is het handig om in 1 overzicht samengevat te kunnen zien wat er allemaal te vinden is over iemand.

Helemaal handig is, dat wanneer je jezelf daar inlogt, je kan regelen welke info wel en niet zichtbaar is, en welke prioriteit krijgt, bijvoorbeeld je linked in profiel. Het is wel geen google, maar toch.

Are you digitally distinct?

Internet, sociale netwerken, google, je online identiteit, er wordt veel over geschreven, en is een hot item op dit moment. Er kan, voor het bouwen aan je eigen eerste indruk aan anderen, nog veel meer gebruik gemaakt worden van het feit dat praktisch iedereen online zit, en informatie zoekt en verspreid via deze weg.

Recruiters, of zelf personeelsfunctionarissen of opdrachtgevers, zullen wanneer ze mogelijk zaken met jou gaan doen - een onbekende in feite - je waarschijnlijk even digitaal proberen te screenen. Welk vlees hebben wij hier in de kuip? De naam wordt ingetikt op google, om op zijn minst te proberen het linkedin of hyves profiel te vinden, en wat er zoal komt bovendrijven. Een collega zei eens dat hij zijn hyve profiel maar afgeschermd had, omdat het zo'n eenzijdig beeld gaf van hem. Niet volledig, misschien wel zelfs een verkeerde eerste indruk.

Het kan vervelend zijn wanneer je mogelijk toekomstige baas of samenwerkingspartner op de eerste pagina foute dingen van je tegenkomt die je ooit geschreven hebt, die gefilmd zijn, of die over je geroepen zijn. Het is niet direct vervelend, maar ook niet perse positief wanneer er eigenlijk niets te vinden is, verbonden aan jouw naam. Hoe kan je er nou voor zorgen dat de eerste pagina na het intikken van je naam iets oplevert wat je daar wil hebben staan?

Deze gedachtegang is op zich al een mooie oefening in het verstevigen van je personal brand.

- welke onderwerpen of sites moeten bovenaanstaan als jouw naam ingetypt word?
- waar wil je dat mensen je mee gaan associeren?
- waar ben je trots op? Dus, welke onderwerpen komen op de eerste pagina?
- waar wil je voor gevraagd worden? Dus, bij het intypen van welke woorden, komt jouw naam of profiel ook voorbij?
- welke eerste indruk wil je achterlaten?

Zelf-bevestiging

De ‘self-affirmation theory’ zegt dat je informatie zoekt en opslaat die je zelfbeeld bevestigd. Het is een strategie om bedreigende informatie voor je zelfbeeld buiten te sluiten of geen schade aan te laten richten. In het kader van deze theorie overkwam mij vandaag iets illustrerends. Ik wilde een stukje schrijven over creatief denken. Het is hip, het past in de belevingseconomie, en ik wil ook wel in verband worden gebracht met creatief denken. Het spreekt me gewoon aan. Ik zie mijzelf als een creatief denker. En iedereen, ook ik, wil een positief zelfbeeld in stand houden. Mijn verhaal begint alsvolgt:

Het zogenaamde ‘rechterhersenhelft’ denken wordt als steeds belangrijker genoemd in de economie van tegenwoordig, en in de economie van de toekomst. Creativiteit, intuitie, en gevoel (en ruimtelijk inzicht, maar dit lokt vaak reacties uit), zijn de krachten van het rechterhersenhelft-denken. Feitelijk valt dit te betwisten, maar, mens als we zijn, we willen het graag indelen. Logica, pragmatisch denken en redeneren, de meer ‘mannelijke’ kwaliteiten, behoren toe aan de linker hersenhelft. Men schijnt normaal gesproken een voorkeur te hebben voor een van deze twee denkmanieren. Natuurlijk zijn hier testjes voor in het leven geroepen... ik ben gek op testjes. Hier komt echter de bedreiging: er kwam uit dat ik beide hersenhelften even sterk gebruik ...hierin werd geconcludeerd dat ik vaak voor dilemma’s zou komen te staan omdat ik geen denkwijze kon kiezen, en daarmee besluiteloos zou achterblijven. Omdat ik natuurlijk niet wilt achterblijven met zo’n suf zelfbeeld, en ook niet de creatieve en intuïtieve denker werd genoemd die ik wilde zijn, zocht ik toch nog even verder tot ik iets vond wat me wel aanstond:

“Chaotische mensen met een dominante rechterhersenhelft beschouwen we vaak als creatievelingen. Maar creatieve mensen beschikken vooral over een goede samenwerking tussen de linker- en rechterhersenhelft. Ze zijn in staat snel te schakelen tussen beide helften. Ze combineren de fantasie uit de rechterhersenhelft met de analyse uit de linkerhelft. De beste – ook creatieve – prestaties lever je als je beide hersenhelften inschakelt.” (Brand-id).

Dit noem ik nou selectieve waarneming, zelfbevestiging, én creatief omgaan met waarheden.

Personal branden voor vrouwen - the female factor

Zaterdag bij een workshop personal branding voor vrouwen geweest in Delft - van Tessa Faber (Making Sense Coaching). Ik vond het helemaal leuk! Ik heb natuurlijk een aantal foto's gemaakt. Een van de fleurige aanwezigen heeft er een artikel over geschreven. Er hing een sfeer van vertrouwen, openhartigheid en respect. Personal branding voor vrouwen, misschien wel dubbel zo belangrijk. De vrouw wordt door Tessa vergeleken met een diamant: schitterend in al haar facetten, veelzijdig door haar vele rollen in het leven, waar ze zo in probeert uit te blinken. Het personal branding heeft nog zo de lading van gelikte marketing of reclame, van een flitsende buitenkant, van een nep-imago.


Het tegenovergestelde is waar! We hebben diep nagedacht, maar ook geknipt en geplakt, en gelachen. Even back to basics, waar gaat het nou helemaal om in het leven... toch niet om een gladde buitenkant?

We mochten nadenken over een metafoor die onze essentie weergaf... hm. Daar kom ik nog op terug. We mochten ook ons motto weergeven op een Delfts blauw tegeltje. Ik kon hem invullen, want ik heb hem:



Nu moet ik het aléén nog maximaal in de praktijk gaan brengen...

The League of Extraordinary Gentlemen

Oftewel, zoiets als het genootschap van buitengewone heren (en dames). Het samenstellen van je dreamteam kan een logisch vervolg zijn bij het ontwikkelen en ontvouwen van je personal brand. Dit zou ik graag willen illustreren met het verhaal van the league of extraordinary Gentlemen. Het is oorspronkelijk een strip, maar in 2003 ook verfilmd met Sean Connery in de hoofdrol. De kwaliteit van de film daargelaten, richt ik mij op het verhaal en het idee.

Een onwaarschijnlijke bende helden en antihelden wordt door het ministerie gerekruteerd en samen vormen ze the league. Samen, dienen ze de wereld te redden van haar ondergang. Een aantal terugkerende thema’s in deze film is: onverwachte bondgenoten, onverwachte helden. Sta open en laat je verrassen. Met een open frame of mind zullen veel onverwachte wendingen met leuke effecten op je pad komen.

Net als in vele ander films, denk aan bijvoorbeeld ‘the Fellowship of the Ring’ worden niet voor de hand liggende figuren - sommigen zelfs met een zeker kneuzengehalte - maar wel kleurrijk en met een bepaald uniek talent, bij elkaar gebracht om een bepaald effect teweeg te brengen.


Dit is juist het verassings-element wat dit soort verhalen teweeg-brengt, en wat een prikkelend en inspirerend effect heeft. Afzonderlijk niet zo bijzonder misschien, maar elkaar aanvullend in een team wel. Het geheel is meer dan de som der delen. Dat geldt niet alleen voor het team – op mesoniveau, als je wilt – maar ook individueel, op microniveau. Een bepaalde eigenschap is misschien op zichzelf niet zo bijzonder, maar de unieke mix van je visie, doelen, eigenschappen, passies en talenten, die jij hebt als geheel is wel bijzonder, en buitengewoon.

Wanneer je op voor de hand liggende – geijkte, conventionele – manieren kijkt naar de wereld, is de kans groot is dat je ook verwacht dat je in bepaalde voor de hand liggende eigenschappen uitblinkt. Het ideaalbeeld van jezelf, is misschien wel gevormd door oude verwachtingen en denkbeelden. Ik vind het wel tijd voor een beetje meer plezier, lol, enthousiasme en avontuur!

Vroeger toen ik klein was

Wanneer er vroeger toen ik op school zat om wat voor reden dan ook een tekening gemaakt moest worden, dan dacht men vaak als eerste aan mij. Ik kon het goed, maar men wist ook hoe leuk ik het vond om te doen. Ik legde mijn hele wezen er in, en het resultaat was ongeacht de objectieve esthetische waarde, gewoon top, want met hart en ziel gemaakt. Steltlopen, kon ik ook goed. Het is een kwaliteit waarvan de waarde discutabel is, maar toch. Wanneer er mensen gekozen werden uit een lange rij om teams samen te stellen voor voetbal of handbal, dan werd ik bijna zonder uitzondering, steevast als laatste gekozen. Ik kón vast wel gemiddeld spelen. Als ik wilde. Maar het straalde waarschijnlijk gewoon van me af… ik vind er niks aan!!! (En ik was ook een beetje bang voor de bal om eerlijk te zijn..). Als je kind bent, weet je vrij snel wie je waarvoor moet hebben en kiezen blijkbaar. Je doet vooral dat wat je leuk vind en wat je energie geeft, en je bent niet zo goed in andere dingen, of je vind het gewoon niet leuk om te doen en put het je uit. Als je klein bent probeer je het meeste niet te verbloemen. En je durft op je bek te gaan tijdens het uitproberen van alle dingen die je te gek vind. Sterker nog, je denkt er niet eens bij na…Daar kunnen de meeste volwassenen nog wat van leren.

Final Fantasy & Personal Branding

Ik las vandaag een artikel op de Personal Branding Blog, over de analogie van roleplayinggames en het echte leven (Personal Branding is a real life Roleplayinggame). Ik ben zelf fan van roleplaying games, ik speel al jaren lang elke nieuwe versie van Final Fantasy op de playstation, en ik zie direct het parallel en misschien ook wel de aantrekkingskracht ervan.

Waarom vind ik dit zo leuk om te doen eigenlijk, vroeg ik me af. Je begint bij een laag level en bouwt in een wereld die je spelenderwijs moet ontdekken je level op tot een echte warrior, magier, of scherpschutter. De fun zit hem in het doen van het spel, en niet alleen om het einde, dat heb ik wel ontdekt. Je leert je vaardigheden in een bepaald gebied te verscherpen tot een superniveau, je leert veel, je praat met alle karakters, je ontdekt verborgen mogelijkheden, je wordt sterker en ontwikkelt strategieën om je vijand te verslaan.


In de Personal Branding Blog wordt ook gezegd: vorm teams waarvan de leden elkaars skills aanvullen. Je hebt een magiër, een vechtjas, een meesterdief en een scherpschutter nodig om een topprestatie neer te zetten (een monster effectief te verslaan). Je kiest vrij in het begin welke personage zich gaat bekwamen in welke krachten. Meestal voor de hand liggend, als je goed oplet, vind je een bepaalde aanleg die direct aanwezig is. Sommigen verassen je, looks can be deceiving. Je hoeft het natuurlijk niet te doen... keuzes maken is moeilijk....maar dan blijf je zitten met een team waarvan de leden allemaal aardig goed in alles zijn, maar hooguit middelmatig ergens blijven steken. Je komt er misschien zo ook wel, maar het duurt langer, je gaat vaker dood, moet het vaker oplossen met brute kracht en je mist een hoop extra’s, en een hoop lol en bevrediging. Als het je gelukt is om de personages op de voor hen op het lijf geschreven rollen perfect uit te bouwen, en hun karakters, uitrusting en acties dusdanig op elkaar af te stemmen dat je doormiddel van kettingreacties explosieve resultaten neerzet, dan ervaar je - op het puntje van de bank - de kick van de synergie!!

Nou ja, voor de RPG-fans dan…Nu gaan we het proberen in real life toe te passen. Waarom in een virtuele wereld wel en in het echt niet?